هر كدام از ما حكم يك ليوان آب داريم؛ يك ليوان دانش، تجربه، اخلاص و ... اگر با هم همراه شد پيشرفتي مي يابد كه مپرس .

حجت الاسلام و المسلمين رنجبر با بيان مطلب فوق در جمع دوستدارن اهل بيت عصمت و طهارت(ع) در حسينيه شهداي گمنام بسيج، گفت: اگر يك ليوان آب روي زمين ريخته شود جريان مي يابد، ولي شتاب چنداني ندارد اما اگر يك ليوان شد هزار تا و چند ميليون، يك شتاب و قدرتي مي يابد كه خيلي چيزها را جابجا مي كند .

وي افزود: هر كدام از ما حكم يك ليوان آب داريم؛ يك ليوان دانش، تجربه، اخلاص و ... اگر با هم همراه شد پيشرفتي مي يابد كه مپرس، قدرتي مي يابد كه مپرسف اين خاصيت با هم بودن است.

اين سخنران و كارشناس مسائل مذهبي ادامه داد: همه چيز در اين عالم درس آموز است، حافظ مي گفت حتي يك چنگي كه در دست نوازنده است در حال آموختن است «وعظ آنگه كند سود كه آگه باشي» ما هم اگر خودمان را دست كسي بدهيم كه عالم و آگاه باشد پربار مي شويم. امام (ع) فرمود: هر چيز به شما درس مي دهد و موعظه مي كند، هر كسي مي تواند به شما درس بدهد در هر جايگاهي باشد. حافظ گفت يك گدايي را در راه ديدم كه نكته اي به من گفت كه خيلي اثر دار بود«بر در شاهم گدايي       نكته اي در كار كرد» گدا به حافظ گفت من هر چه گرفتم خدا به من داد نه مردم، تو حواست جمع باشد كه هر چه داري خدا داده، هر كسي در عالم به تو چيزي داد از خداست .

اين سخنران هيأت هاي مذهبي ادامه داد : در قرآن آمده كه اگر خدا بخواهد يك چيزي به كسي بدهد اگر همه عالم هم مقابله كنند باز خدا مي دهد . يك گدايي در اصفهان گدايي مي كرد شيوه گدايي خاصي داشت او به مردم مي گفت سگ چه كسي باشي كه بدي، سگ چه كسي باشي كه ندي، يكي از علما در راه او را ديد، به او گفت، اين چه رسمي است كه هم مي خواهي بگيري و هم مي گويي سگ چه كسي باشي، اين اهانت به مردم است، گدا رو كرد به اين عالم و گفت اين سخنان قرآن است چون اگر خدا بخواهد هيچ كسي نمي تواند مقابله كند .
امام كاظم (ع) مي فرمود همه كس براي عالم درس آموزاند حتي حلقه هاي زغال در منقل كه به ما مي گويند وقتي كه ما با هم هستيم انر‍ژي داريم و گرما مي دهيم و عمرمان دراز مي شود، اما اگر از هم جدا باشيم انرژي نداريم شما آدم ها تلاش كنيد كه با هم باشيد بويژه با هم بودن هاي فاميلي ، آنچه كه پيامبر(ص) به آن تأكيد داشت يعني صله رحم .
اگر باهم باشيد 2 اتفاق در زندگي مي افتد: يكي اينكه عمر انسان زياد مي شود و رزق و روزي افزايش مي يابد همانگونه كه حلقه هاي زغال با هم كه هستند انرژي بخش اند و عمرشان زياد مي شود، هفته وحدت يعني هفته با هم بودن.

رنجبر تأكيد كرد: آدم ها وقتي فكر معنوي مي يابند بالا مي روند و بر روي هم آغوش باز مي كنند. اما چه كنيم كه رشد كنيم؟ همين وجود نازنيني كه روز ميلاد ايشان است آمد براي رشد ما، سخن گوهر بار پيامبر(ص) است ((اني حريص علي رشدكم)) من آمدم كه شما بالا برويد. گاهي گريه مي كرد و مي فرمودند چقدر دلم براي اشقيا مي سوزد، چرا اينها رشد نمي كنند يعني عدم رشد اشقيا مايه گريه پيامبر(ص) مي شد. پيامبر(ص) مصباح منير است هر كس مي خواهد بداند آيا اخلاق و رفتارش زدگي دارد، مشكل دارد يا نه؟ بايد با پيامبر(ص) مقايسه كند سيره پيامبر(ص) را ببينيد و به كار گيرد .

اين كارشناس مسايل مذهبي با اشاره به سيره فردي پيامبر(ص) افزود: اينكه مي گويند پيامبر(ص) مرد اخلاق است، درست، اما اخلاقش را از كجا آورده؟ امام علي(ع) فرمود اخلاق پيامبر(ص) قران بود، قران را مي خواند و به كار مي بست. قران مثل شيشه عطر است اگر بسته باشد هيچ بو و اثري ندارد اما درب آن باز باشد بو دارد و اثر دارد. پيامبر(ص) قرآن را در زندگي مي آورد، قران را باز مي كرد مي ديد كه خدا به موسي و برادرش توصيه مي كرد كه«اذهبا الي فرعون، انه طغي فقولا له قولا لينا» نرم صحبت كنيد ولو فرعون باشد. امام علي (ع) مي فرمود كه پيامبر(ص) اكرم نرم خو و لين بود، انسانهايي كه با هم نرم خويي مي كنند اول سودشان را خودشان مي برند بعد ديگران از آن بهره مي گيرند.
الان آئينه بغل ماشين ها انعطاف پيدا كرده و اگر ماشيني به آن برخورد كند دوباره بر جاي اولش بر مي گردد و نمي شكند چون نرم و لين است انسان ها هم همين گونه هستند اگر نرم باشند نمي شكنند، مثل درخت سپيدار نباش، محكم ايستاده اما اگر باد تندي بيايد مي شكند، ولي خوشه گندم راحت خم مي شود وقتي طوفان رفت دوباره به جاي اولش برمي گردد.
پيامبر(ص) بخصوص در كلام و سخن نرم بودند چون بسياري از دشمني ها و درگيريها به خاطر سخن است انسان وقتي نرم صحبت مي كند حرفش به دل مي نشيند، مثل برف، برفي كه مي نشيند كه نرم ببارد، نه برفي كه تند و شلاقي مي بارد، حرف مثل برف است، بايد آرام و نرم باشد، اما چه كار كنيم كه حرفمان نرم باشد؟ قبل از حرف زدن بايد غربال كرد و درشتي هاي آن را گرفت، اين آسمان غربال است خداوند يك لايه ازن درست كرده تا شعاع هاي خطرناك خورشيد غربال شود و به زمين نرسد. ماهم بايد غربال داشته باشيم، حرفمان  را غربال كنيم چه با همسايه، چه با خانواده، چه اجتماع .
پيامبر(ص) (ص) نصيحت مي كرد كه نرم شويد بويژه با همسرانتان، پيامبر(ص) در مورد خانم ها فرمودند :خانم ها مثل ظرفند، ظرف آرامش، ظرفي كه بلور است و شكستني است لذا بايد مراقبت كرد، مثل ظرف مسي نيستند كه بيفتد و نشكند، اگر با همسرت مدارا نكني مي شكند.
امام صادق(ع) فرمود: اگر انسان نرم باشد به هر چه كه خواست، مي رسد. مثل كمربند ماشين كه بايد نرم كشيد تا حركت كند و الا در جا بسته مي شود. خدا به پيامبر(ص) (ص) مي گويد كه اگر مردم دورت جمع شدند به خاطر نه نرمشت است نه به خاطر نماز و عبادتت و ...
امير المونين (ع) مي گويد پيامبر(ص) شيوه اش ميانه روي بود«كان معتدلاً» حتي در نصيحت افراط و تفريط نمي كرد، نصيحت مثل عطر است خيلي كه زياد بزني آزاركننده مي شود. پيامبر(ص) در حرف زدن اعتدال داشت، بر خلاف ما كه اعتدال نداريم خيلي ما مثل چرخ خياطي پشت سر هم حرف مي زنيم يا مثل ماهي ها كه زياد تخم مي ريزند اما چند تا از آنها ماهي مي شوند ما هم كه زياد حرف بزنيم همين مي شود .

رنجبر در باب سيره اجتماعي پيامبر(ص) خاطر نشان كرد:پيامبر(ص) به ديگران بسيار احترام مي كرد در برابر ديگران فروتني مي كرد، هر كس كه باشد و هر چه كه باشد، در روايت است آنقدر در برابر پيامبر(ص) كرنش مي كردند كه وقتي وضو مي گرفت همه صف مي كشيدند و قطرات آبي كه از دستان مبارك حضرت مي چكيد مي گرفتند يا وقتي به آرايشگاه مي رفت، صف مي بستند تا موهاي ايشان را بردارند و از آن تبرك گيرند.
آنقدر افتاده و متواضع بود كه در ميان مردم شناخته نمي شد، امام علي(ع) مي فرمايد مثل ما در برابر پيامبر(ص) مثل كسي بود كه اسير شده باشد و دست و پايش را بسته باشند و بعد با شمشير در بالاي سرش ايستاده باشند، يعني اينقدر متواضع بود.

وي ادامه داد: اصل ديگري كه پيامبر(ص) مراعات مي كرد اصل مساوات بود، روايت داريم كه پيامبر(ص) نگاهش را مساوي تقسيم مي كرد مهم نبود چه كساني باشند، به همه به يكسان نگاه مي كرد پيامبر(ص) مي فرمود : اين شانه هاتان را از جيب تان درآوريد و دنده هايش را ببينيد بعضي از آن زخيم است و برخي نازك اما هيچ كدام بر ديگري سر نيست(بلند تر نيست).
پيامبر(ص) بويژه در برابر قانون به مساوات دقت مي كرد، مي فرمود مي دانيد چرا قبلي ها هلاك شدند چون حدود را اقامه نمي كردند، براي چه كساني  اقامه مي كردند براي فقرا و يتيمان و تهيدستان اما براي اغنيا و قدرتمندان اجرا نمي كردند .

گفتني است سخنراني فوق بمناسبت جشن ميلاد پيامبراعظم(ص) و امام جعفر صادق(ع) در حسينيه شهداي بسيج در روز پنج شنبه 13/12/88 برگزار گرديد.